top of page

Schrijf je zeker in op de nieuwsbrief en ontvang een melding als er een nieuwe recensie / blogpost beschikbaar is!

Sterfdag - Laura Marshall (2022)

  • Foto van schrijver: wyloeck
    wyloeck
  • 26 mei 2022
  • 2 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 27 jul 2024


Details

titel: Sterfdag auteur: Laura Marshall uitgegeven door/in: Luitingh-Sijthoff - 2022

origineel: The Anniversary (Engels) - aug 2021 pagina's: 303 p. genre(s): thriller / detective


mijn oordeel: ā­ļøā­


Korte inhoud

Op 15 juni 1994 liep Travis Green door de straten van Hartstead en vermoordde elf van zijn buren. Het laatste slachtoffer was de vader van de vierjarige Cassie Colman.


De vijfentwintigste sterfdag nadert en Cassie zou het verleden liever vergeten, tot ze tussen de spullen van haar moeder iets vindt wat erop wijst dat ze is voorgelogen over de moorden.


Cassie kan niet meer stoppen met het zoeken naar de waarheid, maar iemand zal alles doen om die begraven te houden...


Over de auteur

Laura Marshall is de bestsellerauteur van drie psychologische thrillers. Haar debuutroman, Friend Request, was een Kindle No.1 en Sunday Times-bestseller, met meer dan een half miljoen verkochte exemplaren in het Verenig Koninkrijk. Laura's boeken zijn in 24 landen over de hele wereld verkocht.

Ze groeide op in Wiltshire, studeerde Engels aan de Universiteit van Sussex en woont momenteel met haar gezin in Kent.


Mijn mening

Wat een saai gezaag... Moet dit een thriller voorstellen?


Ik kan het eigenlijk heel kort houden, dit boek was een marteling.

De enige reden dat ik het volhield was om te checken of mijn voorspelling over het plot zou kloppen... Guess what... Ja hoor, voorspelbaarheid troef.


"Oh my God... Wat heb ik toch een zwaar leven, met die baby die altijd huilt, terwijl andere baby's dat helemaal niet doen... Wat een zwaar leven heb ik toch, als alleenstaande moeder..."

Yep, we get it! Je hebt het niet makkelijk. No need om dat op elke f*cking bladzijde te herhalen, kind!

Ergerlijk, echt ergerlijk. In plaats van de (tergend trage en ontzettend voorspelbare) verhaallijn te volgen zit je gewoon te wachten tot het hoofdpersonage alweer gaat zeuren over haar zware leven. Echt, zo zwaar dat je er blijkbaar een heel boek mee kan vol lullen.


Ik las dit boek zo'n 2 weken geleden, and honestly, ik herinner me nog bitter weinig van het verhaal zelf. Zeer vergetenswaardig dit.



Conclusie

mijn oordeel: ā­ļøā­ļø

Lees dit boek vooral als je denkt dat JIJ het al zwaar hebt in het leven, you're in for a surprise. Oh ja, een huilbaby helpt ook.

Opmerkingen


bottom of page