Ik Blijf Bij Je - Abbie Chalgoum (2021)

Details

titel: Ik blijf bij je auteur: Abbie Chalgoum uitgegeven door/in: Prometheus - september 2021 pagina's: 256 p. genre(s): non-fictie / waargebeurd

mijn oordeel: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

---

Korte inhoud

Het is 1983 wanneer Abbie Chalgoum als peuter van Marokko naar Nederland emigreert. Dertig jaar later is hij dé knuffelallochtoon van Venlo: hij is een populaire docent op het Valuascollege, speelt in de Venlose Revue, wordt Prins Carnaval, kruipt in de huid van Jezus tijdens de Passiespelen en staat op de kieslijst van de PvdA in Venlo.

Abbie is het toonbeeld van integratie en het leven lijkt hem toe te lachen.

Maar dan, in 2013, beleeft hij de donkerste nacht van zijn leven. Vanwege de duistere stemmen in zijn hoofd lijkt er maar één uitweg mogelijk. Hij onderneemt een zelfmoordpoging die hij ternauwernood overleefd. Want wat zijn buitenkant niet laat zien, is het voortdurende gevecht om erbij te horen.

Ik blijf bij je is een ontroerend en beklemmend verhaal over een alsmaar groter wordende dreiging. Een depressie klemt zich steeds verder vast aan Abbie en wil bij hem blijven. De verstoorde band met zijn vader, de stemmen in zijn hoofd en zijn overmatige drankgebruik vormen de basis van deze ongekende tragedie.

Mijn mening

Ik las dit boek in één avond uit.

Ontzettend meeslepend en heel herkenbaar vond ik het.

Schrijver Abbie Chalgoum is in Nederland een gekend persoon maar in Vlaanderen (tot vóór dit boek) onbekend voor zover ik weet.

Ik zag per toeval een interview op VRT met hem toen hij begin november 2021 op de boekenbeurs -de Boekathon 2021- bij Tom De Cock zijn boek kwam voorstellen.

Ik was meteen aangegrepen/gefascineerd door zijn verhaal, vooral omdat ik zelf ook een depressie doormaakte in 2018. Ik zette het boek meteen op mijn To-Be-Read lijst.

De oorzaak van mijn persoonlijke depressie lag uiteraard elders dan bij Abbie, maar het verloop, de twijfels, woede, machteloosheid, angst, enz. is super herkenbaar!

En ook de voelbare ‘opluchting’ als je eindelijk de stap naar hulp durft te zetten is zó herkenbaar.

Hij stelt deze problematiek heel concreet voor, aan de hand van situaties waar hij in verzeild geraakt door o.a. het constante liegen en drinken.

Qua schrijfstijl is het een zeer toegankelijk geschreven, heel snel en vlot te lezen. Een leuk detail -voor zoverre het woord ‘leuk’ hier thuishoort- vind ik zelf de manier waarop de verschillende hoofdstukjes aan elkaar gehaakt zijn, alsook de visuele representatie van de verschillende stemmen/demonen in zijn hoofd.

En mede omdat zijn verhaal gewoon zonder doekjes eromheen heel rechttoe rechtaan is, is het een boek dat iedereen kan (lees: zou moeten) lezen.

Geen ingewikkeld psychologiejargon of langdradige beschrijvingen, maar puur hart & ziel op de tong. Je raast erdoorheen, maar het blijft heel lang nazinderen.

Mateloos respect voor Abbie dat hij dit naar buiten brengt!

Conclusie

mijn oordeel: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Dit boek grijpt je bij de keel en laat je niet meer los.

——

Zit je met vragen over zelfmoord na het lezen van dit boek? Bij de Zelfmoordlijn kan je terecht voor een anoniem gesprek op het nummer 1813 of via www.zelfmoord1813.be.

-

Zoek je een vertrouwenspersoon met betrekking tot geweld, misbruik of kindermishandeling, bel dan het nummer 1712 of surf naar https://1712.be/.