Het boek van de doodgraver - Oliver Pötzsch (2021)

Details

titel: Het boek van de doodgraver auteur: Oliver Pötzsch uitgegeven door/in: Meulenhoff Boekerij - nov. 2021

vertaald in Nederlands door: Jeannet Dekker

origineel: Das Buch des Totengräbers (Ger) - mei 2021 pagina's: 400 p. genre: historische thriller

mijn oordeel: ⭐️⭐️⭐⭐

---

Korte inhoud

-bron: Goodreads.com-

Wenen, 1893.

Een stad die wordt gekenmerkt door grote innovatie, welvaart en een bruisend nachtleven, maar ook door extreme armoede en stijgende criminaliteit. De jonge inspecteur Leopold von Herzfeldt is pas aangekomen in Wenen, maar krijgt nu al een grote zaak op zijn bord: er zijn meerdere dienstmeisjes vermoord, elk van hen op brute wijze gespietst. Van de moordenaar ontbreekt elk spoor.

Von Herzfeldt roept de hulp in van de pientere politiesecretaresse Julia Wolf en van Augustin Rothmayer, een doodgraver op het beroemde Zentralfriedhof van Wenen. Rothmayer is bezig een boek te schrijven over rituelen rondom de dood en weet daardoor dat spietsen een oude methode is om ‘ondoden’ ondergronds te houden. Loopt er een bijgelovige seriemoordenaar rond door de gasverlichte straten van Wenen? Om antwoorden te vinden, zullen de drie diep in de onderwereld van deze glamoureuze, kosmopolitische stad moeten graven. Om er vervolgens achter te komen dat het kwaad soms dichterbij huist dan je lief is.

Over de auteur

-bron: Goodreads.com-

Oliver Pötzsch (München, 1970) is een Duitse schrijver en filmmaker. Na de middelbare school volgde hij van 1992 tot 1997 de Duitse School voor Journalistiek in München. Daarna werkte hij voor Radio Beieren. Naast zijn professionele activiteiten bij radio en televisie deed Pötzsch onderzoek naar zijn familiegeschiedenis. Hij is een afstammeling van de Kuisle, een beroemde dynastie van beulen in Schongau van de 16e tot de 19e eeuw.

Mijn mening

OK... Ik hou van historische thrillers.

Zo is er vb. 1793 van Niklas Natt ott Dag (en ook de 2 andere delen in die trilogie, nl. 1794 en 1795) wat ik een heerlijk boek vind.

Er valt namelijk wel iets te zeggen over het feit dat een beetje geschiedenis in een boek veel meer vertelt over de tijdsgeest van toen dan eender welke (alle respect uiteraard) geschiedenisleraar ooit kan doen. Schrijvers in dit genre doen -hopelijk- de nodige research naar gewoontes en gebruiken uit die tijd, en dat maakt het voor mij veel interessanter dan bijvoorbeeld de zoveelste 'ik ben opgesloten in een huisje in het bos en er loopt hier ook een moordenaar rond'.

Dus, ja hoor, deze stond op mijn 23 must-reads in 23 lijstje.

En het stelt niet teleur.

Al moet ik toegeven, ik lees heel wat boeken in dit genre, en de dader was voor mij al bekend in hoofdstuk één. Echt waar, ik wist het meteen. En dan leest het nog zo vlot, puur om te ontdekken of ik het bij het juiste eind had. Ja, inderdaad - het was hem/haar (no spoilers here 😃 ).

Het kon mijn pret echter niet drukken, het feit dat de dader misschien voor de hand ligt.

Het verhaal is leuk opgebouwd, met voldoende personage-diepgang, en interessante 'weetjes' over de omgang met de doden in de 19e eeuw (die je als korte inleiding bij elk hoofdstuk meekrijgt).

Wat me toch stoorde was de onomfloerste Jodenhaat -al kan ik het in die tijdsgeest plaatsen- waarvan de schrijver het blijkbaar nodig vond elke vijftig bladzijden te herhalen. Dat voegde weinig toe aan het verhaal op zich.

Maar verder dus een heel spannend relaas van een politieonderzoek naar een seriemoordenaar in tijden waarin 'nieuwe' technologieën zoals fotografie de kop opsteken.

Conclusie

mijn oordeel: ⭐️⭐⭐️⭐

Heel spannend verhaal, al vond ik de serie van Niklas Natt och Dag net een tikkeltje beter.