Bechamel mucho - Dimitri Verhulst (2024)

Details

titel: Bechamel mucho auteur: Dimitri Verhulst (BEL) uitgegeven: Atlas Contact - juni 2024 pagina's: 176 p. genre: roman

mijn oordeel: ⭐️

---

Korte inhoud

-bron: Goodreads.com-

In dit ultieme zomerboek volgen we Alex, entertainer bij een clubhotel op Mallorca. Wie zijn we als we niets hóeven? Geestig en ontroerend schetst Verhulst ons onvermogen om de boel de boel te laten.

Ze hoefden heel even nergens in uit te blinken, niet in hun job, niet in hun sport, niet eens zoveel in het ouderschap zelfs. Het veel te kleine cadeautje van het kapitalisme was dit verlof, een doekje voor het leegbloeden, de grote schijnvertoning van de welvaart. En dus dienden ze te worden verwend.

Bechamel Mucho begint als een zonnige diavoorstelling van een zorgeloze zomer, waarbij allerhande gasten van een Spaans clubhotel de revue passeren. Maar schijn bedriegt, want al snel ontvouwt zich een scherpe en meeslepende schets van de consumptiemaatschappij. De kersverse weduwe, de alleenstaande moeder met kind, de vrouwelijke helft van een uitgeblust echtpaar, de jonge stewardess op zoek naar ontspanning, de fitte fietser, iedere gast heeft haar eigen verhaal. En allemaal willen ze, al dan niet voor een nacht, Alex, de animator van het hotel. En het is Alex die aan het einde van het seizoen moet beslissen wat hij gaat doen. Of wie hij wil zijn.

Over de auteur

-bron: hebban.nl-

Dimitri Verhulst (1972) is een Belgische schrijver en dichter. Hij publiceerde verhalen en gedichten in verschillende literaire tijdschriften, waaronder De Brakke Hond, Nieuw Wereldtijdschrift en Underground, waarvan hij redacteur is. Verhulst debuteerde in 1999 met de verhalenbundel De kamer hiernaast, dat werd genomineerd voor de NRC-Prijs. Het boek De helaasheid der dingen werd een groot succes. Dimitri Verhulst won daarmee de publieksprijs van de Gouden Uil en De Inktaap 2008. Met Godverdomse dagen op een godverdomse bol (2008) won de schrijver de Libris Literatuurprijs. De laatkomer verscheen in 2013, gevolgd door zijn romans Kaddisj voor een kut (2014) en Bloedboek (2015).

Mijn mening

Het is niet mijn gewoonte om boeken te bespreken -lees: woorden vuil te maken aan boeken- die ik waardeloos vind. Maar als hij die flauwekul mag schrijven, dan permitteer ik mij dat hier ook.

Degoutante woorden geschreven door een vies mannetje, dat gevoel krijg je als je dit leest. Geen andere woorden voor. Deze man komt iets tekort in het leven, dat lijdt geen twijfel.

Geen andere woorden voor, zei ik, in tegenstelling tot Dimitri… Want ja, credits voor de research… Allee, research… Hij heeft een synoniemenboek ter hand genomen -wat zeg ik, hij heeft dat boek van een paar annexen voorzien in de sectie ‘penis’ en ‘vagina’… Ik vermoed van elk stuk zo’n 15 à 20 extra woordjes…

'Elke kruiswoordpuzzelaar wordt er nat van' - ja, da’s het niveau van dit boek. My god… Dit kan niemand als ‘literatuur’ of ‘roman’ beschouwen. Niemand nuchter althans.

‘Was uw mond met zeep’, zou mijn moeder zaliger zeggen.

En wees gerust, ik ben verre van preuts, maar dit is gewoon platte vuiligheid, zoals te zien op de VTM programma’s die hij afkraakt in dit boekje… Haha… Van hetzelfde laken een broek of iets in die trend… - Awel, ik koop morgen een stuk zeep. Voor mijn brein… Jakkes.

Conclusie

mijn oordeel: ⭐️

WTF did I just read... Echt waar.